مرا بخوان به دری که، بسوی دریاهاست

کنار پنجره هایی که، سوی رویاهاست

بخوان مرابه زبانی که، پر ز آواز است

به نغمه های شرر بار دل، که بی پرواست

مرا بخوان به صداقت ، به راستی، مستی

به آسمان و ستاره ، به هر چه آن بالاست

مرا بخوان به ترنم، نسیم سودایی

به راز غنچه ی عاشق ، به باغ پر غوغاست

مرا بخوان به امیدی که ، می تپد در دل

به آفتاب درخشان ، طلوع که بس زیباست

مرا صدا بکن ای. بی صدای خاموشم

بنام من ، تو بخوانم که نام من، تنهاست

...