چند روزی ست ایشون پس از پریدن از دیوار ۲ متری ، مهمان این گوشه از باغچه ام شده وبا زیبای و شیطنت هایش حسابی حال دل من و باغچه را سامان می دهد ....

تا که عمر است نکو دار، ناگه برهی

در و دیوار بهم زن، به دلدار رسی

آفتابش زده بر باغ دل افزای دلم

دل نگهدار به دیدار رخ یار رسی

پ.ن: صبح زیبایی پاییزی و این مهمان شیطون سر خوشی آرد ....