واگویه هایم

به خیالم پاییز

اندوه را ،

مثل برگ های رنگ باخته ی درختان

از دل طبیعت دور می کند

و رنگ های گرم و شادی بخش را

به زندگی

می بخشید

به گمانم پاییز

مهربانی را به آسمان یادآور می شود و

عشق را به قطره های باران

به پیشواز پاییز

عطر دل انگیز نرگس ها هم

هوا را پر می کنند و

خون سرخ انارها جاری می شوند و دنیا

آماده‌ ی رقص مستانه انگورها

خواهد شد

حتی اگر بخت یارمان نباشد و روزگار وفق مراد نچرخد

رسالت پاییز این است

و اما

رسالت انسان چیست؟!....