واگویه هایم

این بلوچ و بلوچی زیبا و نجیب ، چه صادقانه، دل می رباید ، با زلالی بی نظیر دریایش، با گرمای نفس های کویرش، با آغوش مهربان کوه هایش و از همه مهمتر با نجابت و سادگی و پاکی روح مردمانش،

چه کم نظیرند این مردمان محروم پر مهر، صاف و صادق، بسان خاطره ی خوش فراموش شده در تاریخ ، بسان گذشتگان دور دور ، بی هیچ اما و اگری، پذیرای تو هستند ، بی آنکه نامت بپرسند یا مکانت را جویا باشند، سفره هایشان کوچک اما چون دل هایشان گسترده است و نگاهشان پاک و زلال و نجیب است ، دریغا که نه طبیعت با آن ها سازگار است و نه سران مملکت ، اما آن ها همچنان مهر می بخشند، خوشا به غیرت شان ، خوشا به صداقت و پاکی شان و

هزاران دریغ و درد بر مظلومیتشان.....

می خواستم از دیدنی های کم نظیر چابهار بنویسم ولی

افسوس که شیرینی سفرم با خبر شهادت عزیزان بلوچی به کامم تلخ شد....

روحشان شاد این فرشته های زیبا 🖤🖤🖤