جا مانده گوشه ای ز دلم

در خیال خاموشی

که دگر هیچ

دقیقا هیچ

چیز و کسی

نخواهد فهمید

حجم درد

بجا مانده را.....

پ.ن: زمستان نرسیده زهرش را ریخت و بالاخره خانه نشینم کرد