واگویه هایم

کاش می دانستی،

که چه اندازه دلم ، تنگ شده

جای خالی تو بر سینه ی من، سنگ شده

کاش می دانستی ،

به چه اندازه ترا کم دارم

آرزوهای دلم ، بعد تو ، بی رنگ شده

کاش می دانستی،

که بریدم ز جهان بی تو

صورتک ها همگی، حیله و نیرنگ شده

دلت آمد که چنین، راحت از اینجا رفتی؟

تو ندیدی که خوشی ها همگی

لنگ شده

سایز تنهایی من، خارج از اندازه ماه

تو ندیدی که دلم ،

ناله ی یک چنگ شده

رفتی و دست به دامان خدا گشت دلم

بخت بد بین که خدا،

با تو به یک رنگ شده

پ.ن: پای دلت نشستم

چه می دانستم

دل به آسمان دادی......