چه در چنته داری

بعداز این همه دویدن ها

هیاهو، مارا، به کجا می کشاند

بگذار کمی مکث کنیم

به چشمان مان، مهلت دیدن

به عقل مان، فرصت اندیشیدن

و به دل های مان ، لمس لذت های زندگی را

هدیه کنیم

به هیچ کجای دنیا بر نمی خورد اگر

پاهایمان

بایستند و

قلب هایمان

بتپند.....

پ.ن : امروز از اول صبح دیتای شهر قطع بود و در نتیجه نه اینترنت داشتیم نه اینترانت!!!

روزی که شروع اینگونه داشته باشد دیگه تا آخر وقت اداری به زور میشه اداره را تحمل کرد . اونم من که کلا کارم با سیستم هست و ارباب رجوع ندارم ....آخرای وقت اداری نت وصل شد که دیگه استارت هیچ کاری را نمیشد زد.

از بیکاری و بی حوصلگی افتادم به پاکسازی وبم فرصتی شد خاطره بازی کنم و مروری بر پست ها و کامنت های سالهای ابتدایی داشته باشم ... جالب بود.....