همچو موجی کف گرفته

با تنی رنجور و خسته

در مرور خاطراتت

غرق در عمق خیالت

در کنار ساحل ام من

چشمهایم گشته روشن

نام خوبت بر لبانم

حرفهایت بر زبانم

چشم بر راهت نشانم

خسته و بس بی قرارم ...

پ.ن: مباد روزی که خزر هم مثل دریاچه ی ارومیه محو شود!😔