ترا کم دارم ای جانم....
در این هنگامه ی تاریک بودن ها
در این دنیای وانفسا
دلم سرگرم بستانی ست
که هر کنج اش
خیالت سایه افکنده
به هر جایی نگاهم رفت
گل رویت
شکوفا شد
ترا کم دارم ای جانم
ترا کم دارم و با خود
سخن با خاطرت گویم
ترا کم دارم ای جانم ....
+ نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۵/۱۲ ساعت توسط سیمین حیدریان
|
گاه می خوانم و گاه می نویسم ، هر آنچه با عشق نسبتی دارد ، 