شاید اگر

این حجم از سکوت و تنهایی

بر آستان قلبم

رخنه نمی کرد

به این زودی ها

نمی مردم

و می دانی عزیزکم

مرگ

تنها نفس نکشیدن نیست

وقتی

کسی را نداشته باشی که

سکوتت را

بخواند

تو مرده ایی....

پ.ن: آسمان بعد از ساعتها داد و بیداد که بنظر نوید بارانی سیل آسا داشت ، تنها بقدر لکه انداختن بر شیشه ها ، بارید، آسمان بهار ، حکایت طبل توخالی ست....