واگویه هایم

خیلی خوبه که همیشه قوی باشی، مستقل باشی و محکم، خیلی خوبه بتوانی تکیه گاهی باشی برای اطرافیانت، برای آدمهایی که سست و شکننده هستند، اینکه بتوانی علاوه بر بار مسیولیت های خود، به دیگران هم کمک کنی زیباست و لذت بخش حتی وانمود کردن به این خصوصیات خوب هم زیباست 

 اما گاهی باید اجازه داد دیگران هم سهمی در زندگیت داشته باشند، کمکی به تو بکنند و از لذت این کار بهره ببرند،

اعلام بی نیازی مدام به اطرافیان شاید نشانه اقتدار و بزرگمنشی و.... خیلی خصوصیات  خوب و پسندیده دیگری  باشد اما افراط در آن و فشار آوردن به خود  باعث میشود دیگران بجای لذت با شما بودن و لذت از رابطه تان همیشه احساس شرمندگی کنند، در روابط با دوستان و عزیزان سعی کنید ارتباطات، کمک ها، همفکری ها وووو را همیشه به سمت دوطرفه  کردن بکشانید ،

محبتهای  دوطرفه  خوبه، و در دراز مدت ماندگار، توجهات باید دوطرفه باشد

هیچ جاده یکطرفه ای جذاب نیست وقتی امیدی به برگشت نباشد مگر مرگ....

پ. ن: برداشتم  از کتاب "مامان و معنی زندگی"